مجتبی شعبانی (متولد ۱۳۶۰، تهران) هنرمند تجسمی است که از سال ۱۳۷۷ فعالیت خود را آغاز کرده و آثارش در نمایشگاههای متعدد داخلی و بینالمللی به نمایش درآمده است. در آثار او مفاهیم رویا، بیزمانی و مرز میان واقعیت و خیال نقشی محوری دارند. شعبانی با ترکیب تکنیکهای سنتی مانند نگارگری و چاپ دستی با رویکردهای معاصر، جهانی درونی و پرجزئیات میسازد که در آن انسان، نماد هویت و تجربه زیستی است. علاقه او به «اچینگ» به سبب نزدیکیاش به ظرافت خط در نگارگری ایرانی است. او در مدیاهای متنوعی از طراحی تا حجم و ویدیو تجربه دارد و آثارش تاملیست بر هویت انسانی، رویا و نسبت ما با دیگری.
