نمایشگاه «نو سقاخانه؛ تحقق یک رؤیا» ادامهای است بر نمایشگاه «سقاخانه؛ تولد یک رؤیا» که دو سال پیش با تمرکز بر هنرمندان بنیانگذار این جریان برگزار شد؛ هنرمندانی که در دهه چهل خورشیدی و در پی معرفی و صورتبندی نظری کریم امامی در سومین بیینال نقاشی تهران، به عنوان چهرههای اصلی جنبش سقاخانه شناخته شدند.اگر نمایشگاه نخست به لحظه شکلگیری و تثیت این جریان میپرداخت، نمایشگاه حاضر افق پژوهش را گسترش داده و به بررسی گسترهای وسیعتر از هنرمندان مرتبط با این جریان اختصاص دارد؛ هنرمندانی که همدوره با نسل نخست بودند اما در سالهای بعد در نسبت با سقاخانه خوانده و بازشناخته شدند، و نیز هنرمندانی از نسلهای بعد که آگاهانه یا ناخودآگاه، مسیر گشودهشده توسط این جنبش را ادامه دادند و آن را به زمینههای تازهای وارد کردند.«نو سقاخانه» بر این باور استوار است که سقاخانه صرفاً یک سبک یا مقطع تاریخی در هنر معاصر ایران نیست، بلکه یک جنبش فرهنگی و هنری زنده، پویا و تحولپذیر است؛ جریانی که با تکیه بر حافظه بصری، سنتهای بومی، فرهنگ عامه و میراث معنوی ایران، توانسته است زبان ویژهای برای مواجهه با مدرنیته بیافریند. زبانی که نه تنها در زمان شکلگیری خود تأثیرگذار بود، بلکه در دهههای بعد نیز الهامبخش نسلهای متعددی از هنرمندان باقی مانده است.این نمایشگاه تلاشی است برای بازخوانی سقاخانه به عنوان یک حرکت ملی با دامنهای فراتر از مرزهای جغرافیایی؛ حرکتی که ظرفیت آن را داشته و همچنان دارد که در گفتوگوی هنر ایران با جهان نقشی فعال ایفا کند. از این منظر، «نو سقاخانه» نه صرفاً مرور گذشته، بلکه تأملی بر استمرار یک رؤیا است؛ رؤیایی که امروز، در امتداد نسلها و در آثار هنرمندان گوناگون، همچنان در حال تحقق است.
